شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و اگر عوض تلف شده بود بعد از اقاله در صورتى كه مثلى بوده مثلش و اگر قيمى باشد قيمتش برمىگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : در صورتى كه عوض قيمى باشد لازم است قيمت يوالتلف را برگردانند و نيز در جائى مثلى باشد اگر مثل يافت نشد قيمت همان روزى كه مثل تعذر پيدا كرده بازمىگردد . سپس مىفرماين : و در صورتى كه عوض نزد احد المتعاقدين معيوب شده باشد بعد از اقاله بر وى لازم است ارش آن را به صاحبش بپردازد زيرا فقدان جزء يا وصف بمنزله تلف جميع بوده پس همانطوريكه در تلف جميع عوض آن را مىپردازند در تفويت جزء يا وصف نيز لازمست عوض آن را كه ارش است به صاحبش مسترد دارند . و پس از آن مىفرماين : و الفاظ اقاله عبارتست از : تفاسخنا ( فسخ كرديم ) ، تقايلنا ( اقاله نموديم ) اعم از اينكه متعاقدين اين الفاظ را با هم و مقارن با يكديگر گفته يا بطور مقدم و مؤخر اداء نمايد مشروط به اينكه بينشان فاصله قابل توجهى نباشد . و نيز براى ايقاع آن مىتوانند به اين نحو عمل كنند كه يكى بگويد : اقلتك ( اقاله كردم معامله با تو را ) سپس ديگرى بگويد : قبول نمودم كه اين نحو نيز صحيح بوده اگرچه قبلا التماس و درخواستى هم از احد المتعاقدين نسبت به ديگرى در خارج صورت نگرفته باشد .